Friday, August 27, 2010

Ονειρικό Δηλητήριο

Ήξερε ότι έβλεπε όνειρο. Το καταλάβαινε στο υποσυνείδητο της. Και παρόλα αυτά, ένιωσε ότι είχε την απόλυτη δύναμη και τον ακριβή έλεγχο που χρειαζόταν,να κάνει ό,τι θέλει. Να δώσει σχήμα,να αλλάξει μορφές,και να πλάσει ό,τι εκείνη ζητούσε. Εστίασε το ενδιαφέρον της σε ένα πρόσωπο που δε γνώριζε.Εναν άντρα που δεν είχε ξαναδεί και δε θυμόταν. Τι δουλειά είχε αυτός ο άγνωστος στο δικό της όνειρο?Έκλεισε τα μάτια της,και συγκεντρώθηκε.Σκέφτηκε ένα άλλο πρόσωπο στη θέση του και προσπάθησε με πείσμα να τον φανταστεί μπροστά της. Μόλις άνοιξε ξανά τα μάτια της,έκπληκτη συνειδητοποίησε ότι τα είχε καταφέρει. Ήταν εκεί και την κοιτούσε,απορημένος ίσως. Ίσως πάλι,να ήταν η δικιά της απορία που καθρεφτιζόταν στο πρόσωπο του. Πως το είχε κάνει αυτό? Ξαφνικά ένιωσε να τραβιέται μακριά,να απομακρύνεται.
Δευτερόλεπτα αργότερα,πετιόταν όρθια απ' το κρεβάτι της,μουσκεμένη στον ιδρώτα. Τι είχε μόλις συμβεί?Είχε ελέγξει το όνειρο της?Πώς?Τι σήμαινε αυτό?Ερωτήματα κι απορίες πλημμύρισαν το κεφάλι της τόσο έντονα,που την έπιασε πονοκέφαλος. Ερωτήσεις που δεν μπορούσε να απαντήσει όμως,παρα μόνο να σπρώξει βαθιά στο πίσω μέρος του μυαλού της και να τις αγνοήσει. Προσωρινά,κι όσο αυτό ήταν εφικτό.

No comments:

Post a Comment