Friday, June 4, 2010

Θυμός

Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές τι κρύβεται πίσω απο αυτό το συναίσθημα.Απο που πηγάζει,πως διοχετέυεται και που καταλήγει.Τι είναι αυτό που σε κάνει να μεταμορφώνεσαι άλλες φορές σε τέρας δύναμης κι άλλες φορές σε τέρας σκέτο? Πόσες απ'τις φορές που έχουμε νευριάσει, είχαμε όντως κάποιον καλό λόγο?Και πόσες φορές αντιμετωπίσαμε λάθος αυτό τον θυμό? Ποσο σοβαροί ήταν οι λόγοι που μας οδήγησαν σε αυτό το αρχέγονο συναίσθημα? Τι είναι τέλος πάντων ο θυμός?
Είναι αυτές οι στιγμές που θέλουμε να σπάσουμε τα πάντα γύρω μας,να ξεσκίσουμε το δέρμα μας,και να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια μας ως μαχαίρια.Μαχαίρια που πολλές φορές πονάνε περισσότερο κι απ'την πιο ωμή βία.Νιώθουμε τη φωτιά να καίει τα σωθικά μας και να ψάχνει να βρει τρόπο να δραπετεύσει,τα άκρα μας τρέμουν απ'την ένταση,και δάκρυα τρέχουν απ'τα μάτια μας.Νιώθουμε ότι οτιδήποτε κι αν κάνουμε, αυτή η αίσθηση δε θα φύγει απο μέσα μας, και προσπαθούμε με χίλιους τρόπους να βρούμε έναν τρόπο να ξεσπάσει.
Είναι φορές που ο θυμός θα σιγοκαίει για μεγάλο διάστημα.Ώρες,μέρες,μήνες.Κι άλλες,που τόσο γρήγορα όσο ήρθε,θα φύγει.Έτσι απλά.
Η αλήθεια όμως είναι ότι δε φεύγει ποτέ.Δε μας αφήνει ποτέ.Απλά αντικαθίσταται απο κάποιο άλλο συναίσθημα.Απογοήτευση, κατανόηση, ηρεμία, συγχώρεση, αγάπη, απάθεια.Για τους λιγότερο τυχερούς,μίσος.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα νιώσετε αυτό το συναίσθημα,κάντε στον εαυτό σας τη χάρη και σκεφτείτε.Δώστε χρόνο να καταλάβετε τι νιώθετε και πως αλλιώς μπορείτε να εκφραστείτε.Μην πληγώνετε τους γύρω σας για ασήμαντους λόγους.Μην ενδώσετε.Γιατί πολύ απλά,ο θυμός είναι μεταδοτικός.Το μονο που θα καταφέρετε είναι να εξαπλωθεί.

2 comments:

  1. Γεγονός αλλά που και που πρέπει να αφήνουμε και τον εαυτό μας χαλαρό να ξεσπάει. Ο καταπιεσμένος θυμός είναι πολύ χειρότερος.

    ReplyDelete
  2. Συμφωνω με Drama Queen.
    Δυστυχως (ή ευτυχως) ειμαι τρομερα οξυθυμη και ευεξαπτη.
    Τα παιρνω πολυ ευκολα, και οταν τα παιρνω, προσβαλλω κοσμο, ειτε με ειρωνιες, ειτε με φωνες (ΜΑΣΤ για μενα, ολ ταιμ κλασικ ο υψωμενος τονος φωνης;Ρ), ειτε με βρισιες.
    Ή, συνηθως, τωρα που το ξανασκεφτομαι.. με ενα μιξ απ' ολα αυτα!:Ρ
    Ποτε δεν το μετανιωνω ομως.
    Τα νευρα συνεχιζονται βεβαια, αλλα σιγουρα ανακουφιζεσαι αρκετα.
    Αν δεν τον κανω αυτο, ειμαι ξινη με τον αλλον, και ψυχρη.
    Ε, και προτιμω να μαι ξεκαθαρη, παρα ετσι.
    Α, και τελος, κατα τη γνωμη μου ο θυμος περναει, και τα νευρα.
    Βασικα, αυτο που μενει για παντα ειναι μια "πικρα", και μια ξενερα με το προσωπο με το οποιο εχεις θυμωσει.
    Αυτα!

    ReplyDelete