Tuesday, May 25, 2010

Lost - The end

I don't want to overanalyse the end of Lost,post my theories and comment on what I've seen.I've done it so many times before.I just wanted to mention the end of this show,and what an epic journey it has been for six years.The finale was aired yesterday,and I feel so incredibly lucky to have been a part of this fictional world.I grew up with this show,it kept me wondering for weeks and years,I loved the story,sympathised with the characters, adored the actors,and last but not least,I fell in love with the series as a hole.

And now it's over.The end of an era.But it's ok.All good things come to an end.And this..this will stay in history and in our hearts,for many years to come.

It doesn't matter who we were.It only matters who we are. ~ Juliet
Live together,die alone. ~Jack
See you in another life brother. ~ Desmond
Welcome to the wonderful world of not knowing what the hell is going on. ~Kate
Don't tell me what I can't do. ~Locke
I've got your back. ~Sawyer
You can't let other people tell you what you are. You have to decide for yourself. ~Hurley
Nobody dies alone.Remember,let go and move on. ~Christian Sheppard

See you in another life,Losties.

Friday, May 14, 2010

Μαύρο ή Άσπρο

Άνθρωποι.Πόσο πολύπλοκος όρος,αλήθεια.Πόσο δύσκολος ο ορισμός.Πόση διαφορετικότητα γύρω μας και μέσα μας.Στα 20 χρόνια της ζωής μου,δε θεωρώ ότι ξέρω καλά τον κόσμο.Πιστεύω όμως,ότι είμαι αρκετά έξυπνη και παρατηρητική ώστε να έχω μια πολύ καλή ιδέα περί του τίνος πρόκειται.Βλέπω γύρω μου τόσα διαφορετικά χαρακτηριστικά να δίνουν ζωή σε τόσες διαφορετικές προσωπικότητες.Συνδυασμούς προτερημάτων κι ελαττωμάτων που περιπλέκονται και δημιουργούν ξεχωριστά όντα.Άλλα όμορφα,κι άλλα άσχημα.Μια ασχήμια που δεν έχει να κάνει με την εξωτερική εμφάνιση,αλλά με την σκοτεινιά μιας ψυχής.Ποιος ορίζει όμως τι είναι όμορφο και τι όχι?Ποιος είναι καλός και ποιος κακός?Υπάρχει αλήθεια κάποιο πρότυπο?Πολλοί θα απαντήσουν,ότι η κοινή λογική είναι αυτή που θα λύσει την απορία.Η κοινή λογική όμως,δεν είναι και τόσο κοινή τελικά.Αλλιώς ο κόσμος θα ήταν ενα πιο ευχάριστο περιβάλλον για να ζήσει κανείς.Με τον καιρό όμως,βρήκα μια δική μου απάντηση στο ερώτημα.Είναι αρκετά απλή.Αλλά και πολύπλοκη.Γιατί αναγκάζει τους ανθρώπους να αρχίσουν να δίνουν σημασία στους γύρω τους και να ξεφύγουν απ'το καβούκι εγωπάθειας που έχουν κλειστεί.
Για να μπορέσεις να καταλάβεις έναν άνθρωπο,να αγγίξεις έστω κι ένα μικρό ψήγμα της χημείας που τον συνθέτει,το μόνο που χρειάζεται να κάνεις ειναι να παρατηρήσεις την επιρροή που ασκεί στους ανθρώπους κοντά του.Ποιοι από αυτούς έχουν πληγωθεί απ'τις πράξεις και τα λόγια του?Ποιοι είναι λίγο περισσότερο ευτυχισμένοι χάρη σ'αυτόν?Πως έχει συμπεριφερθεί σε ζωές πιο εύθραυστες απ'τη δική του?Έτσι μόνο μπορείς να συνθέσεις μια μικρή ιδέα,για το ποιόν κάποιου.Γιατί ακόμα κι αυτή,δε θα είναι ποτέ αρκετή για μια πλήρη εικόνα.Η πολυπλοκότητα που συνθέτει το ανθρώπινο ον,είναι τρομακτική.Το όμορφο και το άσχημο,είναι δυο απόλυτες καταστάσεις.Είναι μαύρο και άσπρο.Καλό και κακό.
Και η απολυτότητα δεν κρατάει ποτέ στο σύμπαν που ζούμε.Όλα επιστρέφουν στο γκρίζο.